Tardelli Maakt Mogelijk: Abraham Klein ontmoet na 40 jaar Dino Zoff

Het stond al een tijdje op het programma: in de aanloop van de Week van Sarrià naar Rome gaan. En ik ben niet de enige, want wie ook de reis naar de Italiaanse hoofdstad maakt, is scheidsrechter Abraham Klein uit Israël. Ja, de man die veertig jaar geleden op het WK 1982 de arbitrage voor zijn rekening nam bij Italië-Brazilië, en met wie ik sinds we ruim een jaar geleden in Tardelli zijn indrukwekkende levensverhaal publiceerden, een meer dan prima contact onderhoud. Op 4 juli ontmoeten we elkaar in Rome en dineer ik met Klein en diens echtgenote Bracha. De gesprekken gaan vanzelf terug naar de zomer van 1982. Een dag later vindt in het Coni-gebouw de Paolo Rossi-exhibitie plaats, op de dag exact veertig jaar na de beroemde wedstrijd waarin de spits met drie goals Brazilië elimineerde.

‘Wat ik heel jammer vind is dat Dino Zoff er niet bij zal zijn. Hij is wel uitgenodigd door de organisatie maar heeft bedankt. Niemand weet waarom. Misschien is dat soort gelegenheden voor hem, 80 jaar inmiddels, te druk.’

Zoff was sowieso al nooit een feestbeest. Maar ik heb morgen wel een afspraak met de legendarische doelman. Om hem mijn boek aan te bieden. Het Nederlandstalige boek waarvoor hij de epiloog schreef. Ik twijfel geen moment: ‘Abraham, vind je het misschien leuk om morgen met ons mee te gaan? We hebben om 12.00 uur een afspraak met Zoff.’

Zijn ogen worden groot en verbazing spreekt uit zijn hele gelaatsuitdrukking: ‘Dat meen je niet!’

De volgende ochtend pikken we het echtpaar Klein op bij hun hotel aan de Via Veneto. De ontmoeting met Dino Zoff is daarna hartelijk: hier staan twee mannen die een hoogtepunt uit hun carrière aan elkaar te danken hebben. Ze spreken dat ook uit tegen elkaar. ‘Dankzij dat duel word ik nog steeds herinnerd’, zegt Klein. ‘Nee’, repliceert Zoff: ‘het is anders: dankzij meneer Klein gingen we verder in het toernooi.’

Ze doelen beiden op hetzelfde: in de laatste minuut van de wedstrijd kopt de Braziliaanse verdediger Oscar de bal uit een strakke voorzet van Eder geplaatst en hard richting het Italiaanse doel. Zoff strekt zich en redt ogenschijnlijk. De Brazilianen Socrates en Zico heffen echter hun armen al: 3-3 en daarmee is Brazilië door naar de halve finale. Maar Klein staat goed opgesteld en is gedecideerd: géén doelpunt!

Dat was 5 juli 1982. Op 5 juli 2022 staan twee bejaarde mannen glunderend naast elkaar. Ze hebben elkaar na dat duel nog wel eenmaal gezien. Klein was grensrechter bij de WK-finale tussen Italië en West-Duitsland, zes dagen na het Wonder van Sarrià. Maar gesproken hebben ze elkaar sinds die bloedhete 5de juli in 1982 nooit meer.

Het respect is groot, de lach staat staat minutenlang op het gezicht van beiden gebeiteld. Dit is voetbalhistorie in progress. En ik? Ik knijp in mijn arm om zeker te weten dat het allemaal echt waar is. Dat ik deze twee mannen samen heb mogen brengen. Ik, die precies veertig jaar geleden in een Heerlense woonkamer zat, op lichtjaren afstand van de hoofdrolspelers van Sarrià.

Zodra ik de foto heb geplaatst met daarop Klein, Zoff en ik, stromen de reacties binnen. Hoe kan dit, waar en wanneer heeft dit plaatsgevonden? Journalisten van naam en faam spreken hun ongeloof uit. En ik snap dat. Als ik er niet zelf bij was geweest, had ik het ook niet geloofd. Maar ik heb in mijn arm geknepen en gevoeld dat het helemaal waar is geweest.

Roberto Pennino

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwsbrief
Vul hieronder uw gegevens in en u ontvangt met enige regelmaat onze nieuwsbrief.